Ελεύθερη Σκέψη

Ένα φόρουμ για συζητήσεις ελευθεριακού χαρακτήρα!!
 
ΑρχικήΦόρουμΗμερολόγιοΕικονοθήκηΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Καλώς ήρθατε στην Ελεύθερη Σκέψη! Κάθε μέλος μπορεί να προτείνει αλλαγές στην εμφάνιση του φόρουμ καθώς επίσης και να συμμετέχει σε όλες τις αποφάσεις. Καλά ποστ!!

Μοιραστείτε | 
 

 ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Eye In The Sky



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Reputation : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 16/03/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ    Τρι Μαρ 18, 2014 9:49 am

« Οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης είναι σε κάθε εποχή οι κυρίαρχες ιδέες. Με άλλα λόγια, η τάξη που είναι η κυρίαρχη υλική δύναμη της κοινωνίας, είναι ταυτόχρονα η κυρίαρχη πνευματική της δύναμη. Η τάξη που έχει στη διάθεσή της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει ταυτόχρονα τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι ώστε μιλώντας γενικά, οι ιδέες αυτών που δεν έχουν τα μέσα της πνευματικής παραγωγής υποτάσσονται σ’ αυτά. Οι κυρίαρχες ιδέες δεν είναι τίποτε άλλο από την ιδεατή έκφραση των κυρίαρχων υλικών σχέσεων, είναι οι κυρίαρχες υλικές σχέσεις που συλλαμβάνονται σαν ιδέες, άρα είναι η έκφραση των σχέσεων που κάνουν μια τάξη κυρίαρχη, επομένως οι ιδέες της κυριαρχίας της. Τα άτομα που αποτελούν την κυρίαρχη τάξη, διαθέτουν ανάμεσα στ’ άλλα συνείδηση, και άρα σκέφτονται. Στο βαθμό επομένως που κυριαρχούν σαν τάξη και καθορίζουν όλη την έκταση μιας εποχής, είναι αυτονόητο ότι το κάνουν αυτό παντού, επομένως ανάμεσα στα άλλα κυριαρχούν επίσης σα στοχαστές, σαν παραγωγοί ιδεών, και ρυθμίζουν την παραγωγή και διανομή των ιδεών της εποχής τους. Ετσι οι ιδέες τους είναι οι κυρίαρχες ιδέες της εποχής τους. Λόγου χάρη, σε μιαν εποχή και σε μια χώρα όπου η βασιλική εξουσία η αριστοκρατία και η αστική τάξη αγωνίζονται για την κυριαρχία και όπου επομένως η κυριαρχία είναι μοιρασμένη, η θεωρία της διάκρισης των εξουσιών αποδείχνεται σαν η κυρίαρχη ιδέα και εκφράζεται σαν ένας «αιώνιος νόμος»
Κ. Μαρξ «Η γερμανική ιδεολογία»
Εκδ. Gytenberg,

Στα χρόνια μας οι ιδεολογίες για μετασχηματισμό του κόσμου παρουσιάζονται ως επικίνδυνα νεφελώματα που γεννούν αδιαλλαξία και φρούδες ελπίδες. Η αστική ιδεολογία πια δεν δρα σαν την κλασσική προπαγάνδα με απλά ψέματα και επαναλήψεις, δεν αρκείται στο να προτείνει στις μάζες απατηλές αξίες και πρότυπα. Το κυρίαρχο σύστημα δεν προσπαθεί απλώς να δώσει μια ψεύτικη και σφαλερή εικόνα του κόσμου, αλλά τον χαρακτηρίζει αξεπέραστο και αποσκοπεί στην ειρήνευση όλων των συγκρούσεων, γιατί καμιά θρησκεία, καμιά ιδεολογία δεν προσφέρει τη λύση των προβλημάτων, αλλά η διαπραγμάτευση, ο συνεχής διάλογος, η απόλυτη επικοινωνία. Η σύντηξη διαφορετικών ιδεών καταλήγει σε μια μεταλλαγή τους, προς όφελος του κυρίαρχου συστήματος.
Και φυσικά είναι οι διανοούμενοι που όχι μόνο βοηθούν στην κυοφορία των ιδεών αλλά και την κυριαρχία τους.
Την τελευταία εικοσαετία διανοούμενοι που θεωρούνταν της αριστεράς αποδέχτηκαν άνευ όρων τις σταθερές εκείνες που συγκροτούν το ιδεολογικό οπλοστάσιο του φιλελευθερισμού. Στο επίκεντρο της προβληματικής τους βρίσκεται η θεωρία περί «ολοκληρωτισμού», που αναδεικνύεται σαν κεντρική αιχμή και δημιουργεί το βασικό κριτήριο προσδιορισμού όχι μόνο των ιδεολογικών αλλά και των πολιτικών μετώπων. Πρόκειται για μια θέση που παράγει έναν νέου τύπου αντικομμουνισμό. Ο κομμουνισμός οδηγεί υποχρεωτικά κατ’ αυτούς στα … γκουλάγκ και εποφθαλμιά τις ελευθερίες του φιλελεύθερου παράδεισου. Η αριστερά, και ιδιαίτερα η κομμουνιστική, θα πρέπει λοιπόν, ερχόμενη σε επαφή με την πραγματικότητα να εγκαταλείψει τις φαντασιώσεις της και να προσηλυτιστεί σε έναν πεφωτισμένο πραγματισμό. Η κατεύθυνση αυτή κάνει πλέον πολύ δυσδιάκριτη τα όρια που νομιμοποιούν την ταξινόμηση ανάμεσα σ’ αυτούς που χαρακτηρίζονται αριστεροί και τους δεξιούς. Όλους τους χαρακτηρίζει ο φιλελευθερισμός στην οικονομία, υποκλίνονται μπροστά στις δυνατότητες της αγοράς, ο πραγματισμός σφραγίζει τις αναλύσεις τους, θεοποιούν το επιχειρηματικό δαιμόνιο, τον τεχνοκρατισμό, την αξιοκρατία.
Ζώντας σε μια εποχή που διακηρύσσεται η απαλλαγή από ιδεολογίες, ανακηρύσσεται αυτή η άρνηση σε ιδεολογία που προορίζεται να εξασφαλίσει την ελάχιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση. Οι ιδέες διχάζουν, δεν χρειάζεται πλέον να υπάρχουν. Δεν ωφελεί λοιπόν σε τίποτε να θέλουμε να αλλάξουμε την μορφή του κόσμου: κάθε όραμα οδηγεί στην βαρβαρότητα, όλες οι λύσεις έχουν αποτύχει. Καλύτερα να υπομένουμε καρτερικά τα γεγονότα, είναι δεδομένα a priori , στα οποία δεν θα κυριαρχήσουμε ποτέ. Το μόνο που μένει, να εμπιστευόμαστε αυτούς που ξέρουν να τα διαχειρίζονται.
Τελικά, ο κόσμος που μας υπόσχονται δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί και να σταθεροποιηθεί παρά μόνο αφού «παγώσει» η κοινωνία, αποποιούμενη κάθε όραμα και προσπάθεια για αλλαγή της. Το βασικό επιχείρημα είναι πως ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι «ο μη χείρων» και άρα τελικά ο βέλτιστος, πράγμα που σε καιρούς κρίσης διατυπώνεται με τρόπο τρομακτικό – η αυτός ο κόσμος ή η καταστροφή μας. Το πρότυπο της κοινωνίας που προτείνεται είναι χωρίς αντιπαραθέσεις και ταξικές αντιθέσεις που είναι ξεπερασμένες. Τον αποδεχόμαστε αυτόν τον κόσμο για να αποφύγουμε το χειρότερο, το απαράδεκτο.
Μόνο που τελικά φαίνεται πως δεν θα αποφύγουμε τον καταποντισμό μας και τότε θα συνειδητοποιήσουμε πως οι κυρίαρχες ιδέες που πιστεύαμε για αξεπέραστες είναι οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης, η οποία ακριβώς τον καταποντισμό των υποτελών τάξεων είχε στόχο της… με τη συναίνεσή μας.
«Η ύπαρξη επαναστατικών ιδεών σε μιαν ειδική περίοδο προϋποθέτει ήδη την ύπαρξη μιας επαναστατικής τάξης»

Πηγη:Dies brumalis
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Mavri Vanilia

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 105
Reputation : 0
Ημερομηνία εγγραφής : 17/01/2013
Ηλικία : 28
Τόπος : Thessaloniki

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ    Τρι Μαρ 18, 2014 10:25 am

Είναι φανερό ειδικά στην εποχή μας πώς επικρατούν οι ιδέες της αστικής τάξης ακόμα και πάνω σε ανθρώπους που δεν αποτελούν τμήμα της. Είναι της μόδας πλέον να μην ασχολούμαστε με την πολιτική, με τους "βαρετούς τύπους που χρησιμοποιούν την ίδια φρασεολογία και μας τα πρήζουν", να κοιτάμε την πάρτη μας κλπ. Σίγουρα σε αυτό έχουν παίξει ρόλο οι κυρίαρχες ιδέες που περιγράφει το κείμενο καθώς επίσης και τα στερεότυπα που έχουν περαστεί σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

Ο κόσμος, λοιπόν, θεωρεί "ουτοπία" την αταξική κοινωνία και συνεπώς χάσιμο χρόνου την ενασχόληση με τους χώρους που μιλάνε για ανατροπή του καπιταλισμού. Όμως το ερώτημα είναι: φταίει αποκλειστικά η κυριαρχία των αστικών ιδεών; Η επαναστατική αριστερά καθώς επίσης και ο αναρχικός χώρος τι έχουν κάνει για να γκρεμίσουν τα στερεότυπα ή για να δείξουν στον κόσμο ότι οι απόψεις τους μπορούν να είναι εφαρμόσιμες και αποτελούν πολύ καλύτερη εναλλακτική από το υπάρχον σύστημα;

Όλα αυτά δεν τα λέω επειδή θεωρώ άμοιρο ευθυνών το λαό ή την κυρίαρχη τάξη αλλά επειδή θεωρώ πως φταίμε και εμείς γι αυτή την κατάσταση. Θα με ενδιέφερε περισσότερο να δω κείμενα που να ασκούν κριτική στους αντικαπιταλιστικούς χώρους, τις ενδεχομένως παρωχημένες πρακτικές τους και τι θα μπορούσε να αλλάξει ώστε να υπάρξει περισσότερη ανταπόκριση από την κοινωνία κλπ. Φυσικά κείμενα όπως το παραπάνω έχουν μεγάλη αξία γιατί τονίζουν την "λογική" που επικρατεί στη σημερινή κοινωνία, και είναι καλό να το συνειδητοποιήσει ο κόσμος όσο περισσότερο γίνεται, αλλά νομίζω ότι δεν πρέπει να σταματάμε εκεί, γιατί η ουσία είναι εμείς πόσο αποτελεσματικοί είμαστε.

_________________
Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία.
Σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία ειναι υποδούλωση και βαρβαρότητα.

~Μιχαήλ Μπακούνιν~
==============================
Αν θέλεις κλέφτες, φτιάξε ιδιοκτήτες. Αν θέλεις εγκλήματα, φτιάξε νόμους.
~Ο αναρχικός των δυο κόσμων, Ursula Le Guin~
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Eye In The Sky



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Reputation : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 16/03/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ    Τρι Μαρ 18, 2014 11:41 am

Mavri Vanilia έγραψε:
Είναι φανερό ειδικά στην εποχή μας πώς επικρατούν οι ιδέες της αστικής τάξης ακόμα και πάνω σε ανθρώπους που δεν αποτελούν τμήμα της. Είναι της μόδας πλέον να μην ασχολούμαστε με την πολιτική, με τους "βαρετούς τύπους που χρησιμοποιούν την ίδια φρασεολογία και μας τα πρήζουν", να κοιτάμε την πάρτη μας κλπ. Σίγουρα σε αυτό έχουν παίξει ρόλο οι κυρίαρχες ιδέες που περιγράφει το κείμενο καθώς επίσης και τα στερεότυπα που έχουν περαστεί σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

Ο κόσμος, λοιπόν, θεωρεί "ουτοπία" την αταξική κοινωνία και συνεπώς χάσιμο χρόνου την ενασχόληση με τους χώρους που μιλάνε για ανατροπή του καπιταλισμού. Όμως το ερώτημα είναι: φταίει αποκλειστικά η κυριαρχία των αστικών ιδεών; Η επαναστατική αριστερά καθώς επίσης και ο αναρχικός χώρος τι έχουν κάνει για να γκρεμίσουν τα στερεότυπα ή για να δείξουν στον κόσμο ότι οι απόψεις τους μπορούν να είναι εφαρμόσιμες και αποτελούν πολύ καλύτερη εναλλακτική από το υπάρχον σύστημα;

Όλα αυτά δεν τα λέω επειδή θεωρώ άμοιρο ευθυνών το λαό ή την κυρίαρχη τάξη αλλά επειδή θεωρώ πως φταίμε και εμείς γι αυτή την κατάσταση. Θα με ενδιέφερε περισσότερο να δω κείμενα που να ασκούν κριτική στους αντικαπιταλιστικούς χώρους, τις ενδεχομένως παρωχημένες πρακτικές τους και τι θα μπορούσε να αλλάξει ώστε να υπάρξει περισσότερη ανταπόκριση από την κοινωνία κλπ. Φυσικά κείμενα όπως το παραπάνω έχουν μεγάλη αξία γιατί τονίζουν την "λογική" που επικρατεί στη σημερινή κοινωνία, και είναι καλό να το συνειδητοποιήσει ο κόσμος όσο περισσότερο γίνεται, αλλά νομίζω ότι δεν πρέπει να σταματάμε εκεί, γιατί η ουσία είναι εμείς πόσο αποτελεσματικοί είμαστε.

Ειναι πολυ σωστες παρατηρησεις που τις εχω σκεφτει και εγω,αλλα δεν εχω καταληξει καπου.Δεν μπορω να ξεχωρισω που σταματανε οι τεραστιες αντικειμενικες δυσκολιες,και που ξεκινουν τα λαθη.

Πρωτα απ ολα στην Ευρωπη,κοινοβουλευτικη κομ. αριστερα(στην ουσια,οχι στο ονομα) με εξαιρεση την Ελλαδα,δεν υπαρχει απ οτι γνωριζω.Πιθανον να υπαρχει ακομα σε μερικες ανατολικοευρωπαικες χωρες,αλλα αν κρινω απο το ΚΚ Ρωσικης Ομοσπονδιας,αμφιβαλλω κατα ποσο ειναι κομμουνιστικα και αυτα τα ΚΚ.

Επισης,στην Ελλαδα το συνδικαλιστικο κινημα πασχει,με λιγους οργανωμενους εργατες,με μεριδες της εργατικης ταξης,οπως οι ανεργοι ή οι συμβασιουχοι εκτος σωματειων κλπ.Ειχα βρει ενα αρθρο στην ισκρα πανω σε αυτο το θεμα.Χωρις συνδικαλιστικο κινημα,ειναι αδυνατο να υπαρξει και κομμουνιστικο κινημα.

Τεινω να καταληξω,στο οτι πιθανον να μην ειναι δυνατο να εμφανιστει ενα μαζικο αντικαπιταλιστικο κινημα,χωρις να συμβαινει καποια ακραια κατασταση,οπως πολεμος ή δικτατορια.Δηλαδη μεχρι να εμφανιστει μια επαναστατικη κατασταση,οπου οι πανω δε μπορουν να κυβερνουν με τον ιδιο τροπο,και οι κατω δε θελουν,το καλυτερο που μπορουν να κανουν οι αναρχικοι ή οι κομμουνιστες,ειναι να κρατανε δυναμεις,και να οργανωνουν αγωνες στους χωρους εργασιας.Και οι μπολσεβικοι ηταν σε πολυ μικρα ποσοστα σε σχεση με τους εσερους ή τους μενσεβικους μεχρι το 1917.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Mavri Vanilia

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 105
Reputation : 0
Ημερομηνία εγγραφής : 17/01/2013
Ηλικία : 28
Τόπος : Thessaloniki

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ    Τετ Μαρ 19, 2014 9:50 am

Να ξεκαθαρίσω ότι εγώ βασικά δεν αναφερόμουν στην κοινοβουλευτική αριστερά, όχι ότι θα ήταν κακό να κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του.

Σχετικά με τις ευθύνες τώρα, θεωρώ ότι το πιο σημαντικό δεν είναι ο προσδιορισμός του ποσοστού που φταίει το περιβάλλον ή εμείς. Αυτό που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι: τι μπορούμε να αλλάξουμε πιο εύκολα; Το περιβάλλον είναι αυτό που είναι και οι δυσκολίες προκύπτουν από το σύστημα. Σίγουρα δρας στα πλαίσια ενός εξωτερικού περιβάλλοντος λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους. Αυτό που μπορείς να βελτιώσεις, όμως, για να έχεις περισσότερη ανταπόκριση είναι τα δικά σου λάθη. Γι' αυτό θεωρώ σημαντική την ύπαρξη αυτοκριτικής.

Το συνδικαλιστικό κίνημα πάσχει εξαιτίας της κομματικοποίησης και της γραφειοκρατίας. Οι εργάτες πρέπει να αυτοοργανωθούν και να λαμβάνουν αποφάσεις από τα κάτω. Μόνο έτσι έχει νόημα ο συνδικαλισμός. Αλλιώς θα περιορίζεται σε απαιτήσεις για να βελτιώσει τη θέση των εργατών, στην καλύτερη αυτό. Στη χειρότερη θα είναι εντελώς ξεπουλημένος.

Σ αυτό που λες στην τελευταία παράγραφο, ακόμα και αν συμβεί κάτι ακραίο πώς ξέρεις ότι ο αγώνας εναντίον μιας δικτατορίας ή ενός κατακτητή δεν θα είναι απλώς για να επανέλθει η αστική δημοκρατία; Πρέπει να έχουν προετοιμαστεί τόσο οι δομές όσο και ο κόσμος ώστε να διεκδικήσει κάτι προς μια αντικαπιταλιστική κατεύθυνση (δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες τώρα σχετικά με το ποια θα είναι αυτή).

_________________
Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία.
Σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία ειναι υποδούλωση και βαρβαρότητα.

~Μιχαήλ Μπακούνιν~
==============================
Αν θέλεις κλέφτες, φτιάξε ιδιοκτήτες. Αν θέλεις εγκλήματα, φτιάξε νόμους.
~Ο αναρχικός των δυο κόσμων, Ursula Le Guin~
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Eye In The Sky



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Reputation : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 16/03/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ    Πεμ Μαρ 20, 2014 7:35 am

Μιλαω για τους κομμουνιστες,επειδη για αυτους ξερω καλυτερα,καθως και επειδη συμμετεχουν στις εκλογες,ειναι πιο ευκολο να δεις τις διακυμανσεις της απηχησης τους.

Mavri Vanilia έγραψε:
Σ αυτό που λες στην τελευταία παράγραφο, ακόμα και αν συμβεί κάτι ακραίο πώς ξέρεις ότι ο αγώνας εναντίον μιας δικτατορίας ή ενός κατακτητή δεν θα είναι απλώς για να επανέλθει η αστική δημοκρατία; Πρέπει να έχουν προετοιμαστεί τόσο οι δομές όσο και ο κόσμος ώστε να διεκδικήσει κάτι προς μια αντικαπιταλιστική κατεύθυνση (δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες τώρα σχετικά με το ποια θα είναι αυτή).

Ειναι πιο ευκολο να γινει μαζικη μεταστροφη του κοσμου σε τετοιες συνθηκες.Πρεπει το κομ. κινημα να φανει(και ειναι),ως ο μονος εγγυητης της δημοκρατιας,της ειρηνης,της ευημεριας κλπ.Να διαλυθει καθε αυταπατη για συμμαχιες με την αστικη ταξη.

Εδω να πω,οτι γενικα οι κομμουνιστες δεν διαχειριζονται σωστες εννοιες δημοφιλεις στον λαο πχ αξιοκρατια,δημοκρατια κλπ.Κανουν το λαθος και ειτε τις ασπαζονται με το αστικο τους περιεχομενο,περνωντας στο απεναντι στρατοπεδο,ειτε τις απορριπτουν τελειως,χωρις να τους δινουν ενα νεο σοσιαλιστικο περιεχομενο.Οχι πως δε γινονται σωστες αναλυσεις πανω στο γιατι η αστ. δημοκρατια ειναι ανεπαρκης για παραδειγμα,αλλα δεν δινεται αναλογο βαρος σε μια θετικη αντιπροταση.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΙΔΕΕΣ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Ελεύθερη Σκέψη :: Γενικές συζητήσεις :: Θεωρητικές συζητήσεις-
Μετάβαση σε: